کارهای قبل از سفر 2

باز هم سلام

دوستان اول از همه از همه شما عذر خواهی می کنم که دیر تر از گذشته به پیامهای پر مهرتون پاسخ میدیم اما بهتون قول میدم پیامهاتون رو بی پاسخ نذارم و از همه شما به خاطر انرژی مثبتی که به ما میدید سپاسگزارم .

دوستان امکان داره این پست رو طی چند روز تکمیل کنم و هر روز مقداری از مطالبی رو که می خوام بهتون بگم رو بنویسیم  تا هم مطالب رو کامل گفته باشیم و هم فرصت نوشت داشته باشیم .

مثل همه دوستان که قبل از ما این روزها رو تجربه کردن ساعتهایی مشغول خداحافظی از دوستان و آشنایان هستیم و تا الان از همه انرژی مثبت گرفتیم . یکی از جاهایی که خداحافظی برام سخت بود ، خداحافظی از دایی و زن دایی بزرگم بود که واقعاً هر کجای دنیا باشم دلم براشون می تپه و براشون آرزوی سلامتی و بهروزی دارم فکرمی کنم خدا بهترین عروس دنیا رو به مادربزرگ و دایی من داد دوست داشتم یه نویسنده مشهور و با تبحر بودم و داستان زندگی این دختر و زن فداکار و مهربان رو برای آموزش صبر ، می نوشتم از خداوند می خوام اول سلامتی بهش بده و بعد به خاطر قلب پاک و پر مهرش به هر آرزویی که در قلب داره برسه . قلب

١- فریت بار

مطلب مهمی که خواستم بگم و احتمال داره خیلی از  شما دوستای خوبم بهش برخورد کنید اینه که جدیداً یه شغل جدید در فرودگاه ایجاد شده و اونم عده ای د ل ا ل که قرفه هایی رو در اونجا گرفتند ، زمانی که شما برای فریت بار تماس می گیرید اونها زحمت می کشن و بارهای شما رو می گیرن و با کشیدن مبلغ نه چندان کمی به مبلغ اصلی بارهای شما رو تحویل قسمت فریت می دن و از این راه امرار معاش می کنن . توجه کنید که برای فریت بارهاتون حدود 10 روز قبل از سفر وقت بذارید و به فرودگاه امام تشریف ببرید و حضوری پرس و جو کنید که بفهمید با کی حرف زدید توصیه اکید می کنم از کسب اطلاع و هماهنگی این کار با تلفن بپرهیزید که امکان داره به تور این انسانهای مهربان بیوفتید قیمت فریت بار برای زیر صد کیلو حدود کیلویی 4000 تومانه که این دوستان به شما قیمت کیلویی 6000 تومان رو خواهند داد . شما باید بسته های فریت رو تا 4 روز قبل از پرواز تحویل بدید که احتمال زیاد با پرواز خود شما بیاد ولی اگر روز پرواز تحویل بدید احتمالاً چند روز بعد به دستتون می رسه در مورد فریت بار احتمالاً بتونم اطلاعات بیشتری کسب کنم و حتماً براتون میذارم .

٢- جمع کردن وسایل سفر و لیست اونها :

یک عدد فرش 6 متری ماشینی ، سبزی خشک ، دو عدد پتوی گلبافت ( 2 نفره و 1 نفره )و یک عدد پتو گلبافت نوجوان برای پسرم ، سه عدد بالشت وکیوم ، 1 عدد بالشت پنبه برای پسرم ، ملافه و رو بالشی ، مقداری کتابهای شخصی برای خودمون و پسرم بعلاوه قران ، مفاتیح ، دیکشنری انگلیسی - فرانسه و ... ، کمی از اسباب بازیهای پسرم که برای چند وقت سر گرمش کنه ، چند جفت دمپایی ( پلاستیکی و روفرشی ) ، در حد خیلی مختصر لوازم بهداشتی شخصی ، مقداری ادویه ، زعفران و زرشک ، به دونه ، خاکشیر ، نبات، بارهنگ ، چهار تخم ، نشاسته ، عرق اترج ، گلاب و عرق نعناع ،لیمو امانی ، کیسه فریزر ( بچه ها می گن از کیسه فریزرهای ما اونجا نیست ) ، یک هارد که اکثر فیلمها و عکسها و CD های شخصی رو روش ریختیم و فقط آلبوم بچگی امیر حسین و عکسهای عروسی رو با خودمون می بریم و مابقی می مونه تا دفعات بعدی ببریم ، حوله حمام و حوله دست خشک کن ، کفگیر و ملاقه و  ۶عدد قاشق و چنگال استیل ، جوراب سه ربع مشکی زنانه ( در کانادا نیست به توصیه دوستان کسایی که اهل پوشیدن دامن هستند و می خوان با جوراب بپوشن چند جفت بیارن ) ، مقداری از لباسها مون ، روتختی دونفره ، قوری و کتری ، تبدیل دو شاخه به سه شاخه ، یک سرویس قابلمه تفلون ( که به علت اضافه بار مجبور شدم سلایز بزرگش رو نبرم ) ، سرویس 6 نفره آرکوپال ، 2 عدد پتوی مسافرتی ، یک عدد سفره یا رومیزی ، یک عدد سجاده و مقداری لوازم شخصی که برای هر کس می تونه متفاوت باشه و  از همه مهمتر دلار+دارو که ما به دکتر امیر حسین رفتیم و چون از برنامه ما خبر داشت دارو های لازمه رو برامون تجویز کرد و ما هم گرفتیم .

راستی یادم رفت بنویسم خانم دکتر مهربون زحمت کشیدند و یک هدیه مناسب جهت یادگاری به امیر حسین دادند . هر چند که حتی اگر ایشون زحمت هم نمی کشیدند جزو کسانی بودند که ما هر کجای دنیا باشیم محبتها و خاطراتی که با ایشون داشتیم رو فراموش نخواهیم کرد .

و شاید خرید cd کینگ ، از دوستانی که در این مورد تجربه یا سر رشته دارن خواهش می کنم ما رو راهنمایی کنن .

اما در مورد بسته بندی لوازم قبلاً لیست ساک و چمدونهایی که خریده بودیم براتون نوشته بودم . ولی در نهایت بعد از چندین بار پر و خالی کردن و حذف چیزهایی که می خواستیم ببیریم و بیشتر جنبه خاطره داشت به حرف دوستمون که چند سال پیش این تجربه رو داشت رسیدیم و فقط 2 تا از چمدونهایی که خیلی محکم بود رو برای لوازم شکستنی انتخاب کردیم و بقیه رو گذاشتیم کنار و همسرم رفت بازار و 4 تا از همون ساکهایی که از جنس گونیه و معروف به ساک مکه ای خرید ، یکی برای فرش ، و سه تا هم برای لوازم دیگه ، وسایلی که از جنس پارچه بود رو هم درون کیسه های وکیوم گذاشتیم ، و همسرم با این چسبهای پهن حسابی دور ساکها رو بست اینطوری حدود حداقل برای هر ساک بین 3/5 تا 4/5 کیلو به نفعمون شد چیزی حدود 15 کیلو در کل.

 ٣- تهیه بلیط :

به علت مشغله زیاد با این که بلیط حدود یک هفته پیش حاضر بود ، چند روز  پیش بلیط رو هم گرفتیم . در ضمن به تعداد بلیط به شما کیسه های سفید رنگی می دن که کسانی که از  طرف این سازمان در فرودگاه مستقر هستند شما رو بشناسند و برای راهنمایی و کمک به شما به استقبالتون بیان .

جهت اطلاع دوستانی که پرسیده بودند با اینکه روی بلیط امیر حسین child خورده اما میزان باری که داره به اندازه بزرگساله یعنی همون 2 تا 23 کیلو ، و دیگه این که صبحانه ای که از طرف سازمان مهاجرت قبلاً در فرودگاه فرانکفورت به مهاجرها داده می شد فعلاً کنسل شده .

۴- انجام کارهای بانکی

و یکسری کارهای شخصی که ممکنه برای هر کسی با توجه به شرایط زندگیش متفاوت باشه .

پینوشت :

امروز 30 اردیبهشت 1390 اولین سالروز تولد وبلاگمونه . در طول یکسال گذشته با دوستان خوبی آشنا شدیم و از شما چیزهای زیادی یاد گرفتیم که برامون بسیار ارزشمنده ، گاهی با دیدن پستهای وبلاگ ها شاد و خوشحال میشدیم و گاهی با دیدن خبرهایی از جانب بعضی دوستان متأثر ، و در عین حال احساس همدردی می کردیم و از خداوند طلب صبر و برطرف شدن مشکل دوستان .

از همه شما در طول این مدت سپاسگزارم که با نظرات خودتون به صورت خصوصی و یا عمومی ما رو از خود دونستید گاهی با ما درد دل کردید ، گاهی راه حل خواستید و گاهی ما رو در حل مشکلمون یاری دادید ، در شادیهامون با ما شاد بودید از تجربیات خوبتون ما رو بی نصیب نگذاشتید و ما رو تشویق به  ادامه دادن این راه و نوشتن پستهای بعدی کردید . روزی که اولین پست وبلاگ رو نوشتم هیچ وقت فکر نمی کردم تعداد خواننده های وبلاگ به این حد برسه اما الان خوشحالم که این وبلاگ علاوه بر یک دفترچه خاطرات برای روزهای آینده مکانی برای تبادل اطلاعات با همه شما دوستان خوبمون شده .

دوستان این حرف رو زمانی دارم می نویسم که هنوز در ایران هستم و مثل خیلی از شما هنوز تجربه زندگی در کانادا رو ندارم اما تمام تلاش ما بر این خواهد بود که از نوشتن اطلاعات غلط در این وبلاگ خودداری کنیم . ولی این مطلب رو همیشه مد نظر داشته باشید که هر کس سلیقه و احساسات مخصوص به خودش رو داره و امکان داره به دلیل تفاوتهای شخصی و انتظار متفاوت انسانها از زندگی هر کسی دنیا رو متفاوت از دیگری ببینه و ما بر اساس روحیات و اهداف خودمون خواهیم نوشت و این دلیل بر موفقیت و یا عدم موفقیت هیچ کدوم از شما در کانادا نخواهد بود .

اما در هر حال موفقیت و رسیدن به آرزوهاتون رو خواستاریم . سعی می کنم تا قبل از رفتن باز هم براتون بنویسم . مثل همیشه نیازمند دعای خیر ، تجربیات و انرژی مثبت شما دوستان برای ادامه این مسیر هستیم .

تندرست ، موفق و شاد باشید .

  
نویسنده : محسن و مریم ; ساعت ٩:٤٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩٠
تگ ها :