در انتظار مدیکال

سلام به همه دوستان وبلاگی

چند وقت که می خواستیم مطلب جدید بنویسیم ولی حال و حوصله نداشتیم . راستش با یک مشکل عجیب و غریب برای پسر عزیزمان روبرو شدیم که سرمان را گرم دکتر و عکس و فزیوتراپی کرده ، این ترم اصلاً زبان هم درست نخوندم و اصلاً از خودم راضی نیستم . در اینجا لازم است از همه پزشکان مسئول و متعهد که نسبت به بیمارشان احساس تعهد می کنند تشکر کنم و برای آنها و خانوادشان آرزوی سلامتی داشته باشم . از خدای مهربان هم می خواهم که پای پسرمان مشکل جدی نداشته باشه و به گفته پزشک خوبش دکتر محسن کرمی در طول مدت 2 سال برطرف بشه . از شما دوستان خوبمان هم می خواهم که ما را از دعای خیرتان بی نصیب نگذارید .

الان ماه نهم انتظار را سپری می کنیم و فعلاً خبری از مدیکال نیست . خوشحالیم از اینکه تعدادی از دوستان در طول این مدت ویزا رکوئست شدند همین جا به نلی و باسی عزیز ، مجید عزیز و خانوادش ( از تهران تا مونترال) تبریک می گیم و براشون آرزوی روزهای خوب همراه باسلامتی را داریم .

هر چه به تاریخ اومدن مدیکال نزدیک می شه دلم شور می زنه که نکنه 12 ماه بیشتر طول بکشه و ویزا رکوئست شدن ما بیافته وسط زمستان و همش فکر می کنم اگر اینطور شد چکار کنیم ؟ بریم یا تا بعد عید بمانیم  . هم رفتنش سخته و هم موندنش . به هر حال در این مواقع تنها چیزی که به ذهن آدم می رسه اینه که توکل به خدا کنه چون خودش به احوال ما از خود ما آگاه تر است و چقدر زیباست که ما قدرتی را در آن بالا داریم ما فوق همه قدرتها .

با آرزوی روزهای خوب برای همه دوستان - نویسنده مریم

  
نویسنده : محسن و مریم ; ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ تیر ۱۳۸٩
تگ ها :